Tomas Tranströmer (geb. 1931) ìsch e zùm Psycholooge ussgebìllde Dischder uss Schdòckhòlm. Zitt em Èrfolsch vòn sinnem Gedischtdébüt ìm Jòhr 1954 ìsch èr e grooser Nòòme ìn der schwéédisch Poésie ùnn sinne Gedischde sìnn ìn iwwer sèschsisch Schpròòche iwwersétzt wòrr. Trotzdèmm hònn wahrschinlich étlische Journalischde iwwer der Wèlt “Tomas …wèr?” gedènkt, als èr ìm lètschde Jòhr mém Nobelpris fer Lìderaduur ussgezèèschnet wòrr ìsch.
Bìld: Paul Hansen/Scanpix
De achsischjährische Tranströmer schriebt immer noch Poésie ùnn schbielt Piano, awwer wèije eme Schlaachònfall ìm Jòhr 1990 ìsch èr dèèlwiss gelähmt wòrr ùnn spròòchlisch behìnnert. Sinni Dischdùng ìsch risch òn ùngewéénlische Bìller (“de Wìnd macht rùisch Vélo dùrsch de Blädder”) ùnn Èrlääbnisse ussem Alldaa. Ìn dèmm Gedischt wù mer hèr iwwersétzt hònn géht ‘s ùm das verschdéckde gèèschdlische Potenziaal ìn Mènschen.
Romaanische Bòòe
Ìn der riesisch romaanisch Kìrsch
hònn sisch de Tourìschde ìm Halbdùnggel geschdubbt.
Gewélbe ùff Gewélbe ùnn kènn Iwwerblìck.
E paar Kérzeflòmme hònn geflaggert.
E Èngel ohne Gesischt hatt misch ùmarmt
ùnn dùrsch de gònse Kärber gepìschbert:
Schääm disch nìtt, Mènsch ze sìnn, bìe schdols!
Ìn dìr macht sisch Gewélbe ùm Gewélbe èndlos ùff.
Du wèrrsch nìe fèrdisch, ùnn ‘s ìsch, wìe ‘s sìnn soll.
Isch waar blìnd vòn Trääne
ùnn bìnn ùff de sùnnisch Piazza enussgeschoob wòrr
zesòmme mét Mr ùnn Mrs Jones,
Herr Tanaka ùnn Signora Sabatini,
ùnn ìn ìhne alle hònn sisch Gewélbe ùm Gewélbe èndlos ùffgemach.
Voûtes romanes
Au milieu de l´immense église romane,
les touristes se pressaient dans la pénombre.
Une voûte s´ouvrait sur une voûte, et aucune vue d´ensemble.
La flamme de quelques cierges tremblotait ça et là.
Un ange sans visage m´enlaça
et me murmura par tout le corps :
“N´aie pas honte d´être homme, sois-en fier !
Car en toi, une voûte s´ouvre sous une voûte, jusqu´à l´infini.
Jamais tu ne seras parfait, et c´est très bien ainsi.”
Aveuglé par mes larmes,
je fus poussé sur la piazza qui bouillait de lumière
en même temps que Mr et Mrs Jones,
Monsieur Tanaka et la Signora Sabatini
et en eux, une voûte s´ouvrait sur une voûte, jusqu´à l´infini.
(Traduit du suédois en français par Jacques Outin)
Romanska bågar
Inne i den väldiga romanska kyrkan
trängdes turisterna i halvmörkret.
Valv gapade bakom valv och ingen överblick.
Några ljuslågor fladdrade.
En ängel utan ansikte omfamnade mig
och viskade genom hela kroppen:
”Skäms inte för att du är människa, var stolt!
Inne i dig öppnar sig valv bakom valv oändligt.
Du blir aldrig färdig, och det är som det skall.”
Jag var blind av tårar
och föstes ut på den solsjudande piazzan
tillsammans med Mr och Mrs Jones,
Herr Tanaka och Signora Sabatini,
och inne i dem alla öppnade sig valv bakom valv oändligt.
