Gunnar Ekelöf (1907-1968) waar e schwéédischer Dischder ùnn Schrìftschdèller. Èr ìsch ìn erer rische Famillie gebòòr ùnn hatt kìnne alles schdùdìere, wù ìhm ìnteressìert hatt: orientaalische Schpròòche ìn London ùnn Mussick ìn Paris. Ìn Frònkrèèsch hatt èr ah dìe surrealistisch Lyrik kènne geléhrt, wù sinne érschde Gedischde schdaark gepräägt hònn. Hèr, hèr ùnn hèr (Ènglisch) kìnnen Ìhr méh iwwer Gunnar Ekelöf lèèse.
Mìr honn e Gedischt uss sinner érschde Gedischtsammlùng ("Sent på jorden", 1932) iwwersètzt, ìn dèmm ‘s ùm Dìnger géht, wù léwwèndisch sìnn. Fer em Original ze nah wìe mééschlisch ze bliwwe, hònn mer ‘s, genau wìe Ekelöf, ohne Groosbùschdabbe ùnn Satzzèèsche geschrieb.
DÌE BLÙMME SCHLÒÒFE ÒM FÈNSCHDER
de blùmme schlòòfe òm fènschder ùnn de lòmp schdiert lischt
ùnn ‘s fènschder schdiert gedònggeloos ìns dùnkle drusse
de bìller zeije séélelos ìhr ònvertròuder Ìnhalt
ùnn de mìgge schdéhn schdill ùff de wänd ùnn dèngge
de blùmme léhne sisch òn de naacht ùnn de lòmp schbinnt lischt
ìm éck schbinnt de katz de woll vòm schlòòf
ùffem hèèrd schnaarscht de kafféékònn ab ùnn zù uss plässìer
ùnn de kìnner schbiele rùisch mét wärder ùffem bòdde
der wiss gedéckde dìsch waart ùff jéémònde
wù nie de trèpp erùffgetappt kùmmt
e zùùch wù dìe schdìlle ìn der fèrne dùrschbòhrt
déckt nie de dinger ìhr gehèèmnis ùff
doch ‘s schicksaal zéhlt dìe kloggeschlääsch mét dézimaale
Á LA FENÊTRE LES FLEURS
À la fenêtre dorment les fleurs la lampe fixe la lumière
Distraite la fenêtre fixe l’obscurité dehors
Les tableaux ans âme exposent leur sujet
Et les mouches immobiles sur les murs réfléchissent
Les flurs s’appuient à la nuit la lampe file la lumière
Dans un coin le chat file la laine du sommeil
Sur le feu la cafetière parfois ronfle de bien-être
Et les enfants silencieux jouent par terre avec des mots
Mise la blanche table attend quelqu’un
Dont les pas ne montent jemais l’escalier
Un train qui fore le silence dans le lointain
Ne dévoile pas le secret des choses
Mais le destin compte les coups de l’horloge en décimales
(Traduit du suédois en français par Jean-Clarence Lambert)
BLOMMORNA SOVER I FÖNSTRET
blommorna sover i fönstret och lampan stirrar ljus
och fönstret stirrar tanklöst ut i mörkret utanför
tavlorna visar själlöst sitt anförtrodda innehåll
och flugorna står stilla på väggarna och tänker
blommorna lutar sig mot natten och lampan spinner ljus
i hörnet spinner katten yllegarn att sova med
på spisen snarkar kaffepannan då och då med välbehag
och barnena leker tyst med ord på golvet
det vita dukade bordet väntar på någon
vars steg aldrig kommer uppför trappan
ett tåg som genomborrar tystnaden i fjärran
avslöjar inte tingenas hemlighet
men ödet räknar klockans slag med decimaler.








